PCI - caritas ondersteuning

ZORG HEBBEN VOOR MENSEN IN NOOD!
 
Caritas (in de volksmond ook wel diaconie genoemd) is zorg hebben voor mensen in nood, ongeacht wie het zijn en waar ze vandaan komen.
Al tweeduizend jaar kijkt de Kerk om naar weduwen en wezen, naar armen en zieken, naar gevangenen en schuldenaars, naar levenden en doden.

In ieder periode van de geschiedenis deed de Kerk dat op een eigen manier. Door het opvangen van mensen in kloosters, door het stichten van ziekenhuizen en scholen, door het oprichten van fondsen en het geven van aalmoezen, door koningen en regeringen aan te spreken op hun speciale verantwoordelijkheid voor mensen in nood.

Caritas betekent: liefde voor de naaste. Het komt uit het hart van het geloof en geeft dat geloof handen en voeten.
 
Vandaag kent het beleidsveld caritas in de Kerk een dubbel aandachtveld:
• naar de samenleving toe door
- het organiseren van caritatieve daden namens de Kerk;
- het deelnemen aan een netwerk van zorg waar mensen die bij geen enkele instantie terecht kunnen, opgevangen worden;
- het aandacht vragen voor mensen in nood bij politiek en samenleving

• naar de parochie toe:
- het stimuleren van een diaconale/caritatieve houding van parochianen
- en het stimuleren van caritasactiviteiten in en vanuit de parochie.
 
Midden in de caritas van de parochie staat de Parochiële Caritas Instelling.
Deze heeft tot taak de caritas in en buiten de parochie gestalte te geven, de parochie aan te spreken op haar caritatief handelen en mensen in nood te ondersteunen.
 
“Caritas, de inzet voor de armen, is net zo’n wezenlijke taak voor de Kerk,
als de verkondiging, het vieren van de Eucharistie en het toedienen van de sacramenten”.

                Paus Benedictus XVI
 
“Ik wil een arme Kerk voor de armen”
                Paus Franciscus